¡Feliz año nuevo!

Dit jaar waren de feestdagen extra speciaal. Voor de eerste keer vierde ik Nieuwjaar samen met Álvaro en zijn familie, in Spanje. Een bijzondere ervaring!

Wij gingen naar ‘Canicosa de la Sierra’, een klein dorp (+/- 500 inwoners!) in de provincie Burgos, dat deel uitmaakt van de grotere regio ‘Castilla y León’ (had ik je al verteld hoe gróót Spanje is!). Je reist terug in de tijd. Iedereen kent iedereen. Er is één café, een kerkje en mini-schooltje. Er is haast geen verkeer. De bakker rijdt rond met zijn broden (en iedereen roept ‘el panadero’ als hij voorbijkomt). En dieren – er stond een paard in het midden van de gang, euh weg – lopen lekker los.

De grootvader van Álvaro woont nog steeds in dit bergdorp en dus brachten wij er een paar dagen door, samen met familie en vrienden.

IMG_4826.JPGNa de lunch op Oudejaarsdag (die begon om half vier, I kid you not!), was het tijd voor siësta, waar ik uitgebreid gebruik van heb gemaakt. Oudejaarsavonden in Spanje worden namelijk tot in de vroege uurtjes (lees de volgende ochtend negen uur) gevierd. Een powernapje is dan zeer welkom. Na de siësta gaat het hele dorp naar het café om te ‘aperitieven’. Met uitzondering van de meeste vrouwen welteverstaan: die staan in de keuken (pijnlijk voor mijn feministische hart 😉 ).

Vanaf tien uur trekt iedereen zich thuis terug voor het diner. Anders dan in België – waar oudejaarsavond eerder met vrienden wordt gevierd – brengen Spanjaarden het eerste deel van de avond door met familie.

Op het menu: lamsvlees. Een klassieker in Spanje, vergelijkbaar met de Thanksgiving kalkoen in de VS. Opa himself kiest, slacht en bereidt het lam en serveert het daarna aan tafel. Alles (ja, alles) van het lam wordt gegeten. 

Om iets voor middernacht gaat de tv aan. Het hele land telt samen af en eet twaalf druiven (of probeert het toch), eentje per klokslag. Een onmogelijke opgave, geloof mij. De traditie is natuurlijk wel leuk: de bordjes met de druiven staan op voorhand klaar en iedereen doet mee. Twaalf klokslagen, twaalf maanden in het nieuwe jaar, waarin elke druif die maand geluk brengt (dat van mij stopt trouwens vanaf april want ik speelde maar drie druiven binnen).

De traditie ontstond in 1909. In Alicante oogstte men toen een partij verse druiven, midden in de winter. Om dat te vieren, at men bij elke klokslag een druif.

Na de nieuwjaarswensen gaat iedereen de straat op om te feesten met vrienden. In Canicosa zit het hele dorp in de parochiezaal én het gemeentehuis (ik heb er op Despacito gedanst, kan het nog Spaanser!)

Wij sloten de nacht af om zes uur in de ochtend, erg vroeg (of laat?!) want op dat moment zaten de zalen nog vol met feestvierders.

Hopelijk hebben jullie ook een fijne, gezellige oudejaarsavond gehad en een nog mooiere start van 2018!

IMG_4831

 

IMG_4830 (1).jpg

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

w

Connecting to %s